Raoul; eindelijk aan de slag!
Eindelijk aan de slag en eindelijk terug in Afrika! Mijn naam is Raoul Nolen. Sinds 1,5 jaar ben ik betrokken bij Cre8. Ik ben een aantal keer in Kenia geweest voor een ander kunsteductie project genaamd Twin Roots. Die ervaringen gebruik ik nu om te helpen van het Cre8 project een succes te maken. De eerste paar dagen in Nairobi waren erg leuk. Twee jaar was ik niet in Kenia geweest, dus het weerzien van goede vrienden deed me erg goed.
Vandaag, zaterdag, is onze derde dag in Dunga. Dit weekend gebruiken we om de ervaringen tot nu toe in perspectief te zetten. Vooral gister was erg belangrijk; het Cre8-NL team maakte kennis met het Cre8-Dunga team en natuurlijk met de leerlingen. Na een enthousiast welkomstlied gingen wij vijf koffers uitdelen aan de vijf oudste klassen. Deze koffers komen van vijf Nederlandse klassen en zijn dus meegesjouwd uit Nederland. Het idee is kinderen uit Dunga en kinderen uit Nederland op een hele directe manier met elkaar in contact te brengen. We hebben o.a. kinderen van de Doris Rijker school uit Amsterdam Noord gevraagd duidelijk te maken hoe zij de milieuproblemen in hun buurt ervaren. In de koffer van de Doris Rijker school zaten leuke foto’s over een schoonmaakdag in hun buurt en over een zwemdag in het IJsselmeer. Ook hadden ze wat foto’s gemaakt van zwervers in Amsterdam. Zo relativeren ze het beeld van het westen als “hemel op aarde”. De voorwerpen uit de koffer hebben we overgedragen aan de klassen uit Dunga. Ik ben benieuwd wat ze van de voorwerpen vinden. In eerste instantie was het lastig het ijs te breken. Ik hoop dat de kinderen na het zien van de voorwerpen worden geïnspireerd iets leuks terug te doen in de koffer die weer mee gaat in het vliegtuig, terug naar de vijf klassen in Nederland.
Daarna ontmoette we de docenten en de artiesten, het zogenaamde de Cre8- Dunga team. Zij hebben de afgelopen 3 maanden ongeveer 2 wekelijkse bijeenkomsten gehad ter voorbereiding op ons project. Onder leiding van de bezielde voorzitter Alphonce Omollo zagen we een team dat er helemaal klaar voor is. Ik was erg nieuwsgierig te zien welke hoofden hoorden bij de namen die ik elke twee weken las in de keurige notulen die wij via de e-mail ontvingen. De voorzitters hamer werd symbolisch overgedragen van Alphonce aan Ben. De grootste uitdaging wordt om de docenten op het zelfde niveau te brengen als de artiesten. De docenten zijn redelijk terughoudend en beleefd, terwijl de artiesten meer zelfvertrouwen uitstralen.
De laatste bijeenkomst gisteren was met de zogenaamde vrijwilligers. Ongeveer 10 vrouwen en twee mannen gaan ons bijstaan in de dagelijkse gang van zaken, zoals het verzorgen van de dagelijkse lunch, en mij helpen om spullen te kopen in de stad. Voor mij was dat een belangrijke ontmoeting omdat mijn belangrijkste rol in dit project de productie is.
Dit weekend hebben we tijd om alles op een rij te zetten. Voor mezelf moet ik duidelijkheid krijgen welke materialen er precies op welk tijdstip aanwezig moeten zijn. Een pittige taak, maar de dagelijkse borrel in het paradijselijke Kiboko Bay maakt alles meer dan goed. Het uitzicht op de ondergaande zon in het Victoria meer met een Tusker biertje in de hand is echt een ongekende luxe.
Vandaag, zaterdag, is onze derde dag in Dunga. Dit weekend gebruiken we om de ervaringen tot nu toe in perspectief te zetten. Vooral gister was erg belangrijk; het Cre8-NL team maakte kennis met het Cre8-Dunga team en natuurlijk met de leerlingen. Na een enthousiast welkomstlied gingen wij vijf koffers uitdelen aan de vijf oudste klassen. Deze koffers komen van vijf Nederlandse klassen en zijn dus meegesjouwd uit Nederland. Het idee is kinderen uit Dunga en kinderen uit Nederland op een hele directe manier met elkaar in contact te brengen. We hebben o.a. kinderen van de Doris Rijker school uit Amsterdam Noord gevraagd duidelijk te maken hoe zij de milieuproblemen in hun buurt ervaren. In de koffer van de Doris Rijker school zaten leuke foto’s over een schoonmaakdag in hun buurt en over een zwemdag in het IJsselmeer. Ook hadden ze wat foto’s gemaakt van zwervers in Amsterdam. Zo relativeren ze het beeld van het westen als “hemel op aarde”. De voorwerpen uit de koffer hebben we overgedragen aan de klassen uit Dunga. Ik ben benieuwd wat ze van de voorwerpen vinden. In eerste instantie was het lastig het ijs te breken. Ik hoop dat de kinderen na het zien van de voorwerpen worden geïnspireerd iets leuks terug te doen in de koffer die weer mee gaat in het vliegtuig, terug naar de vijf klassen in Nederland.
Daarna ontmoette we de docenten en de artiesten, het zogenaamde de Cre8- Dunga team. Zij hebben de afgelopen 3 maanden ongeveer 2 wekelijkse bijeenkomsten gehad ter voorbereiding op ons project. Onder leiding van de bezielde voorzitter Alphonce Omollo zagen we een team dat er helemaal klaar voor is. Ik was erg nieuwsgierig te zien welke hoofden hoorden bij de namen die ik elke twee weken las in de keurige notulen die wij via de e-mail ontvingen. De voorzitters hamer werd symbolisch overgedragen van Alphonce aan Ben. De grootste uitdaging wordt om de docenten op het zelfde niveau te brengen als de artiesten. De docenten zijn redelijk terughoudend en beleefd, terwijl de artiesten meer zelfvertrouwen uitstralen.
De laatste bijeenkomst gisteren was met de zogenaamde vrijwilligers. Ongeveer 10 vrouwen en twee mannen gaan ons bijstaan in de dagelijkse gang van zaken, zoals het verzorgen van de dagelijkse lunch, en mij helpen om spullen te kopen in de stad. Voor mij was dat een belangrijke ontmoeting omdat mijn belangrijkste rol in dit project de productie is.
Dit weekend hebben we tijd om alles op een rij te zetten. Voor mezelf moet ik duidelijkheid krijgen welke materialen er precies op welk tijdstip aanwezig moeten zijn. Een pittige taak, maar de dagelijkse borrel in het paradijselijke Kiboko Bay maakt alles meer dan goed. Het uitzicht op de ondergaande zon in het Victoria meer met een Tusker biertje in de hand is echt een ongekende luxe.
posted by Ben Hekkema | 8/12/2006
0 Comments:
Post a Comment
<< Home