The Next Step, Dunga
Weblog for the CRE8 east Africa project; The next step, august 2006 Dunga West-Kenya.
Tuesday, August 29, 2006
Sunday, August 27, 2006
Saturday, August 26, 2006
The second week/ De tweede week
The second week of the project was hard work. Everyday between 120 and 200 pupils attended dance, song, drama, stand up comedy, drawing, painting and/ or sculpting class. Sometimes the cooperation between the teachers and artists was difficult. The artists felt they were not taken serious and the teachers felt someone was intruding what is usually their terrain. It led to sometimes very serious meetings at the end of the day. But even these difficulties, once overcome, contributed to the process and the result.
Everyday the teachers/ artists and pupils surprised us with their work, during the presentations. Not only were a couple of children very talented but in general were the results of the work with visual and performing arts more then impressive. The children were very creative in how they came to beautiful results with very modest means and materials. Some clay, waste materials and leafs and they built a small scale Dunga with the huts, houses, football field, fishing boats etc. The new skills on drama, dance, music and song were put into practice immediately and led to beautiful results. At the ends of each day the presentations were spot on!
From Friday we focussed on how to put all the ‘material’ of a week’s work into a exhibition, a welcoming ritual/ procession and a performing arts festival on the school’s compound. A road show, flyers, banners/ posters and radio announcements prepared the community on what was coming. Nobody in Kisumu will have failed to know what is about to happen in Dunga on Sunday afternoon, the Okang' Machielo festival.
Ben Hekkema, project coordinator
De tweede week van ons project in Dunga was erg hard werken. Elke dag tussen de 120 en 200 kinderen aan het dansen, zingen, spelen, stand up comedy, tekenen, schilderen, kleien en knutselen. Het was soms ook moeilijk om de samenwerking tussen de docenten en kunstenaars in goede banen te leiden. Wellicht voelden de kunstenaars zich niet altijd begrepen/ serieus genomen en de docenten hadden soms wat last van territoriumdrift. Het heeft een aantal pittige nagesprekken opgeleverd, maar die waren uiteindelijk altijd heel goed voor het algehele proces.
Elke dag verrasten de docenten/ kunstenaars en vooral de kinderen ons met de resultaten van het werk. Niet alleen bleken er een aantal zeer getalenteerde kinderen op school te zitten maar ook was over het algemeen de manier waarop de kinderen de mogelijkheid aanpakten om zich te uitten met verf, papier, klei of podiumkunsten, indrukwekkend. De kinderen in Dunga waren heel creatief in de manier waarop ze met weinig middelen een mooi resultaat wisten te bereiken. Een zak klei, wat afval en wat groen en ze hadden ‘maDungadam’ gebouwd. Ook de informatie en oefeningen die in de lessen door de teams aan de kinderen werden voorgelegd werden onmiddellijk in praktijk gebracht en meteen met mooie resultaten. Toneelstukjes, dansjes, stand up comedy, oral narrative; het was meteen raak in een aantal gevallen.
Vanaf vrijdag was het een kwestie van alle materiaal van de vijf werkdagen op een interessante manier aan elkaar te koppelen in een tentoonstelling, een openingritueel aan de ‘Beach’ en een muziek/ dans en drama festival op het schoolterrein. Een geluidswagen met een aantal (verklede) medewerkers en een uitgebreide campagne met flyers, uitnodigingen, radiospotjes, posters en banners gingen aan het festival vooraf. Het zal niemand in Kisumu ontgaan zijn dat er in Dunga op zondag iets aan de hand is, het Okang' Machielo festival.
Ben Hekkema, project coördinator
Everyday the teachers/ artists and pupils surprised us with their work, during the presentations. Not only were a couple of children very talented but in general were the results of the work with visual and performing arts more then impressive. The children were very creative in how they came to beautiful results with very modest means and materials. Some clay, waste materials and leafs and they built a small scale Dunga with the huts, houses, football field, fishing boats etc. The new skills on drama, dance, music and song were put into practice immediately and led to beautiful results. At the ends of each day the presentations were spot on!
From Friday we focussed on how to put all the ‘material’ of a week’s work into a exhibition, a welcoming ritual/ procession and a performing arts festival on the school’s compound. A road show, flyers, banners/ posters and radio announcements prepared the community on what was coming. Nobody in Kisumu will have failed to know what is about to happen in Dunga on Sunday afternoon, the Okang' Machielo festival.
Ben Hekkema, project coordinator
De tweede week van ons project in Dunga was erg hard werken. Elke dag tussen de 120 en 200 kinderen aan het dansen, zingen, spelen, stand up comedy, tekenen, schilderen, kleien en knutselen. Het was soms ook moeilijk om de samenwerking tussen de docenten en kunstenaars in goede banen te leiden. Wellicht voelden de kunstenaars zich niet altijd begrepen/ serieus genomen en de docenten hadden soms wat last van territoriumdrift. Het heeft een aantal pittige nagesprekken opgeleverd, maar die waren uiteindelijk altijd heel goed voor het algehele proces.
Elke dag verrasten de docenten/ kunstenaars en vooral de kinderen ons met de resultaten van het werk. Niet alleen bleken er een aantal zeer getalenteerde kinderen op school te zitten maar ook was over het algemeen de manier waarop de kinderen de mogelijkheid aanpakten om zich te uitten met verf, papier, klei of podiumkunsten, indrukwekkend. De kinderen in Dunga waren heel creatief in de manier waarop ze met weinig middelen een mooi resultaat wisten te bereiken. Een zak klei, wat afval en wat groen en ze hadden ‘maDungadam’ gebouwd. Ook de informatie en oefeningen die in de lessen door de teams aan de kinderen werden voorgelegd werden onmiddellijk in praktijk gebracht en meteen met mooie resultaten. Toneelstukjes, dansjes, stand up comedy, oral narrative; het was meteen raak in een aantal gevallen.
Vanaf vrijdag was het een kwestie van alle materiaal van de vijf werkdagen op een interessante manier aan elkaar te koppelen in een tentoonstelling, een openingritueel aan de ‘Beach’ en een muziek/ dans en drama festival op het schoolterrein. Een geluidswagen met een aantal (verklede) medewerkers en een uitgebreide campagne met flyers, uitnodigingen, radiospotjes, posters en banners gingen aan het festival vooraf. Het zal niemand in Kisumu ontgaan zijn dat er in Dunga op zondag iets aan de hand is, het Okang' Machielo festival.
Ben Hekkema, project coördinator
Monday, August 21, 2006
Mirte's eerste week
De eerste week
De eerste week is voorbij. Het was een zware, maar vooral leerzame ervaring. De docenten, leraren en het Cre8 team zijn in de afgelopen dagen dichter naar elkaar toe gegroeid. Mijn rol bestond voornamelijk uit het observeren van de workshops en het vastleggen ervan door middel van foto en video. Een aantal van deze foto’s zullen al op de weblog te zien zijn. Ondertussen ben ik al begonnen met de montage van een registratie van de afgelopen en komende week. Deze registratie zal vertoond worden op het festival zodat iedereen kan zien hoe het tot stand is gekomen. Hiernaast ben ik bezig met het maken van documentaire. Hiervoor neem ik interviews af met uiteenlopende personen hier in Dunga. Op dit moment begint de documentaire al een duidelijke vorm te krijgen. Het zal een kritische schets van ontwikkelingwerk in het algemeen worden. Hierbij wordt Dunga als voorbeeld genomen. Dit Cre8 project is misschien een voorbeeld van duurzame ontwikkelingshulp, maar dat moet uiteraard nog blijken.
Dunga is een vreemde plaats om te verblijven. De sluier van hopeloosheid begint op mij in te werken. In dit dorpje aan het mooie Victoriameer overheerst de armoede en het gebrek aan kansen. Zo nu en dan komt deze droefenis boven drijven. Het is onmogelijk om hier niet door beïnvloed te worden zelfs als je hier nog maar een week bent. Gelukkig zijn de mensen en kinderen op de school vol energie en dat geeft mij goede hoop. Volgende week gaan we met de kinderen werken. Daar heb ik veel zin en de kinderen kunnen echt niet wachten!
The first week
The first week has passed. It was a tough experience, but we learned a lot. The teachers, artists and Cre8 team grew closer during the last 5 days. My main activities were observing the workshops and putting everything on tape. Some of the pictures I took are already on the weblog. In the mean time I started editing a registration of this week and the coming week. This registration will be shown during the festival so everybody can see how it all came about. I’m also busy making a documentary about developmental work in general with Dunga as an example of a place where lots of organisations come and do developmental projects. It’s going to be quite critical. Cre8 may set an example as a sustainable project.
Dunga is a strange place to be. The veil of hopelessness is starting to fall over me. Poverty and lack of opportunities rule this community. Every now and then I feel very sad about it. It is impossible not to get influenced by it, even when you’re here for just a week. Luckily some people and especially the ones we work with are full of energy and that makes me feel great. Next week we’ll be working with the children. I’m really looking forward to that and the children just can’t wait!
De eerste week is voorbij. Het was een zware, maar vooral leerzame ervaring. De docenten, leraren en het Cre8 team zijn in de afgelopen dagen dichter naar elkaar toe gegroeid. Mijn rol bestond voornamelijk uit het observeren van de workshops en het vastleggen ervan door middel van foto en video. Een aantal van deze foto’s zullen al op de weblog te zien zijn. Ondertussen ben ik al begonnen met de montage van een registratie van de afgelopen en komende week. Deze registratie zal vertoond worden op het festival zodat iedereen kan zien hoe het tot stand is gekomen. Hiernaast ben ik bezig met het maken van documentaire. Hiervoor neem ik interviews af met uiteenlopende personen hier in Dunga. Op dit moment begint de documentaire al een duidelijke vorm te krijgen. Het zal een kritische schets van ontwikkelingwerk in het algemeen worden. Hierbij wordt Dunga als voorbeeld genomen. Dit Cre8 project is misschien een voorbeeld van duurzame ontwikkelingshulp, maar dat moet uiteraard nog blijken.
Dunga is een vreemde plaats om te verblijven. De sluier van hopeloosheid begint op mij in te werken. In dit dorpje aan het mooie Victoriameer overheerst de armoede en het gebrek aan kansen. Zo nu en dan komt deze droefenis boven drijven. Het is onmogelijk om hier niet door beïnvloed te worden zelfs als je hier nog maar een week bent. Gelukkig zijn de mensen en kinderen op de school vol energie en dat geeft mij goede hoop. Volgende week gaan we met de kinderen werken. Daar heb ik veel zin en de kinderen kunnen echt niet wachten!
The first week
The first week has passed. It was a tough experience, but we learned a lot. The teachers, artists and Cre8 team grew closer during the last 5 days. My main activities were observing the workshops and putting everything on tape. Some of the pictures I took are already on the weblog. In the mean time I started editing a registration of this week and the coming week. This registration will be shown during the festival so everybody can see how it all came about. I’m also busy making a documentary about developmental work in general with Dunga as an example of a place where lots of organisations come and do developmental projects. It’s going to be quite critical. Cre8 may set an example as a sustainable project.
Dunga is a strange place to be. The veil of hopelessness is starting to fall over me. Poverty and lack of opportunities rule this community. Every now and then I feel very sad about it. It is impossible not to get influenced by it, even when you’re here for just a week. Luckily some people and especially the ones we work with are full of energy and that makes me feel great. Next week we’ll be working with the children. I’m really looking forward to that and the children just can’t wait!
Sunday, August 20, 2006
wednesday and thursday/ woensdag en donderdag

Na de kennismaking op vrijdag waren de eerste twee dagen vooral bedoeld om elkaar beter te leren kennen en te bekijken wat er zich in het team zoal afspeelt, wat de talenten en interesses zijn en de mogelijkheden voor dit project. Samy en ik hebben een manier van werken die vooral gaat over ' samen leren en ontdekken' en niet zozeer over ' wij zullen jullie eens iets leren' . Blijkbaar voor een aantal mensen nogal nieuw, zo'n benadering. Maar het wende snel.After the first meeting on friday we used our first two days tot get to know each other better, learn about ech others qualities and skills and see what they can mean for this project. Samy and I have an aproach that is about ' learning and discovering together' rather then
about' let me teach you' . For some that is a new concept of working, but they got used to it pretty fast.Woensdag en donderdag begon het team echt op stoom te komen en viel het kwartje hier en daar echt goed. Steeds enthousiaster en meer open werd er gewerkt, gediscussieerd en vooral heel veel gelachen. Van ' wie ben je' tot ho kun je met de kinderen in Dunga werken en met het thema milieu, hygiene en gezondheid in een aantal stappen, waaronder een wandeltocht door Dunga. Voor sommigen uit het team die wel in Kisumu wonen maar niet in Dunga een goede kennismaking.
On wednesday and thursday the teambulding and learnig proces really speeded up. People really ' clicked' with the new appraoch and worked with great enthousiasm and openness. We had a lot of fun!
In a few steps from ' who are you' to ' what can we do, working with Dunga children and arts on the teme of environment, hygiene and health? Part of that process was a tour through Dunga. For some a new experience eventhough they've lived in Kisumu for a long time, if not their whole life.
Alle kennis en ervaring, hoe pril voor de meesten ook, zal de komende week nodig zijn om met de kinderen een festival met de naam okang' machielo (the next step, in Luo) te maken dat volgende week zondag de gemeenschap enigszins op z'n kop zal zetten.
All the (new) knowledge and experiences, however new and fragile at this moment, we will need to work the coming week with the children toward our Dunga Children Arts Festival ' Okang' Machielo' (Luo for ' the next step' )





















































